Choć pierwsza wzmianka o Jabłonce pojawiła się już w 1468 roku, to jednak zasadnicza historia miejscowej świątyni zaczyna się dopiero w okresie międzywojennym. Wówczas, w latach 1936–1939, dzięki staraniom miejscowego ziemianina Antoniego Kraińskiego, zbudowano tu wyjątkowy kościół modrzewiowy. Powstał on według projektu znanego krakowskiego architekta Bogdana Tretera, który chętnie sięgał po ideały stylu narodowego i zakopiańskiego. Co więcej, samą konstrukcję wykonał utalentowany cieśla z pobliskiego Niebocka – Władysław Myćka.
Świątynia została poświęcona w 1940 roku, a zaledwie osiem lat później, 15 listopada 1948 roku, dekretem biskupa Franciszka Bardy powołano samodzielną ekspozyturę, wydzieloną z parafii Dydnia. Tym samym Jabłonka rozpoczęła własną, już niezależną historię parafialną.
Styl zakopiański jako inspiracja – narodowa architektura okresu międzywojennego
Kościół w Jabłonce to jeden z najważniejszych przykładów poszukiwania nowej formy polskiej drewnianej architektury sakralnej okresu międzywojennego. Treter, projektując go początkowo już w 1921 roku, czerpał z nurtu narodowo-romantycznego oraz z popularnego w Galicji stylu podhalańskiego, którego ojcem był Stanisław Witkiewicz. To właśnie ta estetyka – uznawana wówczas za niemal narodową – przeniknęła do wielu obiektów sakralnych, ale tylko nieliczne realizacje osiągnęły tak harmonijną formę jak kościół w Jabłonce.
Więcej na: https://travelseries.pl/artykuly/drewniany-kosciol-w-jablonce/
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz